Versterking bij het team van Stichting Schouders-Eronder
Sinds kort loopt er een bekend gezicht rond op het kantoor van Stichting Schouders-Eronder. Oud-deelnemer Dayrell Nascimento is sinds november 2025 aan het werk als recruiter voor gedragsinterventieprogramma Djoenta. Hoe is het om na Djoenta aan de slag te gaan in het werkveld? Welke lessen kan hij nu toepassen? Wij spreken met Dayrell over zijn (terug)komst bij Stichting Schouders-Eronder.
Hoe was jouw Djoenta-ervaring?
“Het programma van Djoenta startte toen ik nog in de jeugdgevangenis zat in februari 2025. Ik moest op zoek naar dagbesteding om op verlof te mogen. Via mij moeder kwam ik met aanraking met het programma, zij zei dat ik er Brandwacht mee kon worden. In het begin was ik best sceptisch, maar ik dacht: we zien wel hoe het loopt. Zo kwam ik in contact met Luc, de Projectleider van Djoenta.
Uiteindelijk heb de acht weken van het programma afgemaakt. Het was echt een hele leuke ervaring, ik het begin voelde het nog een beetje onwennig, maar na een paar dagen groeide de groep echt naar elkaar toe. We werden hecht en gemotiveerd. Het voelde alsof we samen de kans kregen en die ook écht wilden pakken.
Ik heb zelfs meteen vrienden van mij enthousiast gemaakt om ook mee te doen aan Djoenta. Wat het voor mij bijzonder maakte, was dat het niet alleen om werk ging, maar ook om verbinding en persoonlijke ontwikkeling. Het gaf me structuur en perspectief in een periode waarin in dat nodig had.”
Hoe ben je in de recruiter-rol gestapt?
“Na de uitstroom van Djoenta zat ik nog steeds in detentie. Ik kreeg verlof om een paar dagen in de week te werken. De eerste keer een hele dag naar buiten gaan was heel raar, er waren zo veel prikkels, er was zo veel te zien en beleven. Ik was ontzettend moe aan het einde van iedere dag. Maar uit het werken bij de brandwacht haalde ik veel plezier en energie. In deze periode had ik nog steeds contact met Luc. Ik vertelde nog steeds andere jongens over Djoenta. Ik stuurde mensen door, omdat ik zag wat het voor mij had gedaan.
In eerste instantie deed ik dat zonder er iets voor terug te verwachten. Later heb ik hier met Stichting Schouders-Eronder contact over gehad. Zo ben ik uiteindelijk recruiter geworden. Het was dus niet wat ik gepland had, maar iets wat is ontstaan doordat ik anderen wilde helpen dezelfde kans te krijgen als ik. Uiteindelijk heeft dat geleid tot een baan.”
Welke lessen uit Djoenta kun je nu toepassen bij in je leven?
“Een belangrijke les die mij is bijgebleven, is om rustig te blijven in stressvolle situaties en te focussen op wat je wél kunt veranderen. Ik heb geleerd hoe ik moet handelen in noodsituaties, zoals iemand in een stabiele zijligging leggen als hij of zij onwel is.
Maar misschien nog belangrijker is een mentale les: niet stressen om dingen waar je geen controle over hebt. Dat klinkt simpel, maar het heeft mij echt geholpen. Ik was iemand die snel stress had, maar nu probeer ik situaties eerst te accepteren en dan pas te handelen als dat kan.”
Wat hoop je nog te leren bij Stichting Schouders-Eronder?
“Ik wil vooral groeien in mijn professionaliteit. Beter communiceren, zelfverzekerd voor een groep staan en duidelijker spreken. Ik geef nu af en toe ook een les aan een groep Djoenta-deelnemers. Hierin hoop ik te groeien.
Daarnaast wil ik werken aan structuur en balans in mijn leven. Mijn leven is best chaotisch en ik merk dat dat invloed heeft op mijn werk. Ik wil leren hoe ik dat beter kan combineren. Ik hoop dat de structuur van deze baan mij hierbij helpen.”
Waar zie je jezelf over vijf jaar?
“Over vijf jaar hoop ik dat ik stabieler ben in mijn leven, zowel in werk als privé. Ik denk dat ik uiteindelijk iets wil doen waarbij ik jongeren kan helpen. Vooral jongeren die een soortgelijke achtergrond hebben als ik. Omdat ik zelf veel heb meegemaakt, kan ik me goed inleven en wil ik anderen de begeleiding beiden die ik zelf ook heb gehad.
Ook hoop ik dat ik dan klaar ben voor een volgende stap ik mijn leven, zoals het starten van een gezin. Maar alleen als ik het gevoel heb dat ik dat ook écht goed kan goed. Ik zou graag in Rotterdam willen blijven wonen, ik ben namelijk zelf opgegroeid in Rotterdam-Zuid. Misschien wil ik in een rustigere wijk wonen, zodat ik zelf ook meer kalmte ervaar. En zodat ik mijn kinderen een jeugd kan bieden die ik niet heb gekregen.”
Lees meer over Djoenta.
